Zdolność do rozpoznawania stanów emocjonalnych drugiego człowieka oraz zrozumienie jego perspektywy poznawczej to nie opcjonalny naddatek w arsenale nowoczesnego lidera, lecz fundament, na którym opiera się sprawność operacyjna każdej struktury hierarchicznej. Zarządzanie ludźmi przez dekady kojarzone było z wąsko rozumianą egzekucją zadań, dyscypliną i optymalizacją procesów. Takie podejście pomijało jednak kluczowy element układanki: fakt, że za każdą podjętą decyzją biznesową i za każdym wykonanym poleceniem stoi jednostka, której efektywność jest nierozerwalnie związana z jej kondycją psychiczną i poczuciem bycia zrozumianym przez przełożonego.